- ซาร่าห์ แมทธิว ค่ะ - ซาร่าห์ แมทธิว..
ห้องคุณหมายเลข 316 ค่ะ
- เชิญค่ะ - ขอบคุณค่ะ
ไง ฉัน คริสตี้
ซาร่าห์
- ให้ฉันช่วยนะ - โอเค ขอบใจจ้ะ
ค่ะแม่
เยี่ยมเลยค่ะ
ไม่ค่ะแม่ เธอยังมาไม่ถึงเลย
อย่างน้อยหนูก็ยัง มีเวลาได้จัดของนะคะ
เอาล่ะ ไว้คุยกันนะคะ รักแม่นะ บายค่ะ
เฮ้ มีหนุ่มมหาลัยชวนไปดื่มน่ะ เธอควรจะไปด้วยนะ
- โทษที อะไรนะ.. - ปาร์ตี้น่ะ มีเบียร์แล้วก็หนุ่มๆ
ฉันรอเพื่อนร่วมห้องของฉันอยู่น่ะ
เถอะน่า น่าสนุกออก
ฉันกับคิมก็ไปด้วย ขอร้องล่ะนะ
ก็ได้
เห็นหนุ่มคนนั้นไหม เขาเหล่เธออยู่นะ
ขอบคุณครับ เราจะพักกันสักครู่ ใครก็ได้ขอเบียร์ให้เราหน่อย
เดี๋ยวฉันจะไปเติมหน่อย พวกเธอเอาอะไรไหม
ไม่ล่ะ ไม่เป็นไร
ผมต้องขอโทษจริงๆนะครับ
ต้องขอโทษด้วยจริงๆ
เดี๋ยว คุณจะไปไหนน่ะ
ฉันรู้สึกมีนนิดหน่อย
ไปหาที่นั่งกัน เดี๋ยว ผมเอาผ้ามาให้เช็ด
- ได้แล้วครับ - ขอบคุณ
ผมว่าจะสั่งเบียร์ คุณจะเอาด้วยไหม
ไม่เป็นไรค่ะ ฉันเพิ่งดื่มพั๊นซ์มา
งั้นคงต้องอธิบายกันหน่อย
เรามักจะผสมเหล้าใส่พั๊นซ์
- คุณผสมไว้เหรอ - ใช่
- เยี่ยมเลย - เมื่อสาวๆดื่มไปแล้วสามแก้ว
สี่ต่างหาก
ถ้าเราไม่พาเธอไปที่ห้อง..
ต้องทำหน้าที่ทำความสะอาด ห้องครัวเป็นอาทิตย์เลยล่ะ
ฉันจะไปเข้าห้องน้ำ ไปล้างเนื้อล้างตัวสักหน่อย
แผนไม่เวิร์คแฮะ ไม่เหมือนที่คิดไว้เลย
แผนอะไรกัน
ผมตั้งใจทำเบียร์หกใส่คุณ เพื่อที่จะได้มีโอกาสคุยด้วย
- คุณตั้งใจทำเบียร์หกใส่ฉันเหรอ - ใช่แล้ว
ซาร่าห์ ฉันว่าเธอมาที่นี่ก่อนดีกว่า
- นั่นเพื่อนพวกคุณเหรอ - ใช่
ถอดเลย..ถอดเลย..
เทรซี่
- ใครได้เธอไปล่ะ - คงจะเป็นฉันล่ะมั้ง
เหรอ ใครได้นะ
พระเจ้าชัดๆ
- เธอโอเคนะ คิม - ใช่
ขึ้นลิฟต์กันดีไหม
- แค่ดื่มพั๊นซ์ไปเอง - ถึงแล้ว
เฮ้ เธอคนที่เป็นมือกลอง หน้าตาดีของวงนั้นนี่นา
ผมคงต้องโดนเพื่อนว่าแน่ ที่ช่วยผู้หญิงที่หนีออกจากปาร์ตี้แบบนี้
มันเหมือนกับทำอะไร ตรงกันข้ามกับสิ่งที่เราทำอยู่น่ะ
รู้ไหม
ฝันดีนะ
- เดี๋ยว - ไม่ เอาไว้ก่อน ไว้ครั้งหน้านะ
โทษทีนะที่ทำให้เธอ ต้องโดนทำโทษ
ก็แค่พูดเล่นไปงั้นแหละ
- เธอเป็นใครน่ะ - เพื่อนร่วมห้องเธอไง เรเบ็คก้า
พระเจ้า
เรเบ็คก้า
เฮ้ ซาร่าห์
เธอเจอฉันเมื่อคืนแล้วนี่นา
ใช่
ขึ้นต้นด้วย ร..
เรเบ็คก้า
เอานี่ไปสิ มันช่วยได้นะ
ขอบใจ
เมื่อคืนฉันไม่ได้ อ้วกใส่เธอใช่ไหม
เปล่า
เธอวาดรูปพวกนี้เหรอ
- สวยมากเลย - ขอบใจจ้ะ
ไปที่ร้านขายหนังสือกันเถอะ การเดินจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
ยังเช้าอยู่เลย
นี่มันบ่ายสามโมงแล้วนะ
เจสัน ทำอะไรของเธอน่ะ
ฉันอยากได้ยินเสียงเธอแค่นั้นเอง
- บอกแล้วไงว่าอย่าทำแบบนี้ - ฉันมีเรื่องจะคุยกับเธอ
เธอยิ่งทำให้แย่ลงไปอีกนะ
ซาร่าห์ ฟังนะ ฉันอยากไปหาเธอจริงๆ
ใช่ แต่จำได้ไหมว่าเธอไม่มา นั่นแหละคือปัญหา
ฉันต้องไปแล้ว
ฟังดูไม่ค่อยแฮปปี้เลยนะ
แฟนเธอโทรมาเหรอ
แฟนเก่า อธิบายยากน่ะ
เราควรจะได้เรียนที่เดียวกัน
เราทั้งคู่ตั้งใจจะเข้าที่บราวน์ ฉันไปสมัครแต่เขาไม่ได้ไป
แล้วฉันก็ติดอยู่กับข้อตกลงของเรา เราเลยตั้งใจที่จะย้ายไปที่ยูแอลเอแทน
สองสามอาทิตย์ต่อมา ทางบราวน์ได้เปิดรับสมัคร แล้วก็..
- ไม่นะ - ใช่
- ไม่จริงน่า - จริงสิ
นิสัยเสียชะมัด
- เธอคิดถึงเขาไหม - บางครั้งก็มีบ้างนะ
มันยากที่จะลืมนะ เชื่อฉันสิ
แต่เธอเข้าวิทยาลัยแล้ว ชีวิตต้องเดินหน้าต่อไป
ให้ตายสิ
- อะไรเหรอ - ฉันอิจฉาเธอจัง
ฉันเป็นคนชอบแต่งตัวน่ะ
ขอฉันแขวนเสื้อผ้าฉัน ไว้ฝั่งเธอบ้างได้ไหม
- ไม่มีปัญหา - เธออยากจะยืมชุดไหนก็ได้นะ
- บางชุดฉันเคยเห็นแต่ในหนังสือนะเนี่ย - เป็นความคิดพ่อแม่ฉันน่ะ
ที่จะเลี้ยงดูฉันแบบอิสระ โดยการให้พกบัตรเครดิต
- เธออยู่เมืองนี้เหรอ - ห่างออกไปยี่สิบนาทีเอง
ดีจังเลยนะ วันหยุดก็ได้กลับบ้าน ซักผ้าก็ฟรี กินข้าวก็ฟรี
- มันไม่เป็นแบบนั้นน่ะสิ - ทำไมล่ะ
แค่จะบอกว่าที่บ้านฉัน ไม่มีอะไรฟรีน่ะ
นั่นอะไรน่ะ
ไม่มีอะไรหรอก แค่ลองคิดขึ้นมาน่ะ
- ก็ดีออก - ขอบใจ
เธอจะว่าอะไรไหม ถ้าฉันจะขอดูของเธอบ้าง
อย่าเลยดีกว่า
มันไม่ได้ส่วนตัวอะไรหรอก ก็แค่งานที่ฉันทำค้างไว้อยู่
ฉันยังไม่อยากให้เธอเห็น จนกว่ามันจะออกมาดีน่ะ
โอเค
เฮ้ ซาร่าห์
เทรซี่กับคิม นี่เพื่อน ร่วมห้องฉัน เรเบ็คก้า
เรเบ็คก้า ดูเป็นทางการชะมัด เราจะเรียกเธอว่าไงดีนะ
- รีบ้าเป็นไง - หรือว่าเบ็คก้าดี
แล้ว..เบ็คกี้ล่ะ
- เบ็คกี้ก็ดีออก - ใช่ เบ็คกี้
ฉันชอบชื่อเรเบ็คก้า
โอเค
ฉันต้องไปแล้วล่ะ บาย
บาย
เพราะว่าวิชานี้..
จะทำให้คุณเข้าใจสิ่งที่คุณต้องการ และทำมันออกมาได้อย่างดีเยี่ยม
เพื่อที่จะเอาอย่าง มาร์ค เจคอบ
เวรา แวง หรือ ริค โอเวนส์
หรืออาจจะเหนือกว่า พวกเขาด้วยซ้ำ
สิ่งที่คุณออกแบบ จะถือเป็นศิลปะแขนงหนึ่ง
และอย่าให้ใครมาบอก สิ่งที่นอกเหนือจากนี้กับคุณ
การเดินทางเริ่มต้น ขึ้นแล้ว ณ บัดนี้
และหน้าที่ของผม
ผมอยากให้เข้าใจว่า พวกคุณทุกคน..
สามารถเป็นศิลปินได้
- อาจารย์ โรเบิร์ต คะ - ครับ
ขอโทษด้วยนะคะที่ต้องรบกวน คือหนูจำเป็นต้องลงวิชานี้น่ะค่ะ
เสียใจด้วยครับ ชั้นเรียนเต็มแล้ว
เธอคือคนที่มาสาย ใช่ไหม ชื่ออะไรล่ะ
ซาร่าห์ แมทธิว ค่ะ หนูเอาแบบฟอร์มมาด้วย
ทำไมผมต้องเซ็นให้คุณด้วยล่ะ ในเมื่ออีกหลายคนก็พลาดโอกาสเช่นกัน
มันจะยุติธรรมเหรอ
ไม่ค่ะ
ไม่ต้องห่วง วิชาออกแบบ ยังมีอีกตั้งสามสาขาวิชา
ไม่เป็นไรค่ะ ไว้ค่อยลงปีหน้าก็ได้
หนูแค่อยากจะเรียนกับคุณ ขอบคุณนะคะ
ซาร่าห์
เธอมีสองสิ่งที่ฉันสอนเธอไม่ได้
นั่นคือสไตล์และความต้องการ
- ขอบคุณค่ะ - ด้วยความยินดี
- อย่ามาสายล่ะ - ไม่สายอีกแน่นอนค่ะ
นั่นใครเหรอ
ไอรีนเพื่อนฉันน่ะ เธอจบจาก โรงเรียนสอนศิลปะที่นี่ เมื่อปีที่แล้ว
เขาเป็นศิลปินเหรอ
เขาเป็นที่ปรึกษาด้านการ ออกแบบให้ มาร์ค เจคอบ
"ปารีสสวยจังเลย"
"มิลานอยู่ในฤดูใบไม้ร่วง" แล้วตอนนี้เขาอยู่ที่บาร์เซโลน่า
เฮ้ พวกเธอว่างไหม เราจะไปที่ เซเว่น แกรนด์ กัน
- แล้วเราจะเข้าได้เหรอ - อยู่แล้ว
- พวกเธอจะไปด้วยไหม - แน่นอน
ฉันไม่ชอบเที่ยวคลับน่ะ
แล้ว..เราจะใส่ชุดแบบไหนดี
คุณผู้หญิงครับ
จากสุภาพบุรุษสองท่าน ที่อยู่ตรงใกล้ทางออกครับ
- ไปเต้นกันเถอะ - ฝากใส่กระเป๋าหน่อยได้ไหม
- ได้สิ - ขอบใจจ้ะ
- คอยดูตอนเขามาทักนะ - ได้
- เป็นไงบ้างครับ - ก็ดีค่ะ คุณชื่ออะไรเหรอ
- อดัมส์ - ฉันเทรซี่
เทรซี่
ฮัลโหล
คุณจะยอมถูกเรียกเก็บค่าบริการ จากสายของ ซาร่าห์ แมทธิว ไหมคะ
ค่ะ
รถสวยนะ
- แล้วเทรซี่อยู่ไหนล่ะ - ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน
ไหนๆก็มาที่นี่แล้ว
- เธอหิวไหม - หิวจะแย่อยู่แล้ว
- เหมือนกัน - ดีเลย
ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าเทรซี่จะทิ้งเธอ
- ขอบใจที่มานะ - แน่นอน รีบเลยล่ะ
- เอาอะไรดีล่ะ - แพนเค้ก
ฉันกำลังจะสั่งพอดีเลย
คืนนี้เทรซี่พาเธอเที่ยวแล้ว พรุ่งนี้เป็นตาฉันบ้าง
ฉันอยากจะพาเธอ ชมเมืองไปดูสิ่งที่ดีๆบ้าง
และฉันสัญญา ว่าฉัน จะไม่ทิ้งเธอแน่นอน
- ฟังดูดีนะ ตกลง - เยี่ยมเลย
พวกนี้คือศิลปะแบบใหม่น่ะ
ค่อนข้างจะดูแรง กว่าแบบเก่าสักหน่อย
สวยดีนะ
เจสันโทรมาอีกแล้ว
ไปเถอะ ฉันมีอะไรอยากให้เธอดู
นี่เป็นภาพโปรดของฉัน
ฉันชอบที่คนวาดจับบุคลิก ของเขาออกมาผ่านทางสายตา
มันดูเหมือนเขา ต้องการช่วยเธอจริงๆน่ะ
แปลกดีออก ฉันชอบนะ
ฉันดีใจนะที่่เธอชอบ
- มันไม่ใช่แบบที่คนทั่วไปจะชอบ - ใช่
สวยจัง
อะไร ที่ดิมอยน์ไม่มี ภาพวาดบนผนังแบบนี้เหรอ
มีสิ "ลาน่า รัก เควิน" "สเตซี รัก โรเบิร์ต"
แบบนี้ไม่มีหรอก
ยิ้มหน่อย
มาสิ ถ่ายคู่กัน
ฉันไม่เข้าใจศิลปะแบบนี้เลย
เอาเข็มแทงลงบนผิวหนังเหรอ ไม่ล่ะ ขอบคุณ
ฉันมีรอยสักนะ
- ไม่ เธอไม่มีหรอก - ฉันมีจริงๆ
เป็นชื่อพี่สาวฉันน่ะ เธอตายตอนฉันอายุเก้าขวบ
เสียใจด้วยนะ
ไม่เป็นไร นี่จะทำให้ เขาอยู่กับฉันตลอดไป
ฉันเองก็อยากมีพี่สาวเหมือนกัน
ไปเถอะ
ทายสิว่าฉันแอดใครไว้เป็น ศิลปินคนโปรดคนใหม่
ใครล่ะ
ริชาร์ด ปรินซ์
เดอะ เดวิล เวียร์ พราด้า เป็นหนังเรื่องโปรดของเธอเหรอ
ใช่ ทำไมเหรอ
เปล่าหรอก มันแค่ ไม่ค่อยคลาสสิคเท่าไร
ฉันรู้น่า
แต่เป็นผู้หญิงที่อยู่ในเมืองเล็กๆ ที่สร้างสรรค์โลกแห่งแฟชั่นขึ้นมา
- เหมือนเธอเลย - ใช่
ไงจ๊ะ
ดูเข้าสิ
ไงจ๊ะ แมวเหมียว
ไม่มีปลอกคอด้วยเหรอจ๊ะ
คิดว่าเธอน่าจะชอบน่ะ
ซาร่าห์
ฉันรู้..ฉันรู้..
ฉันอาจจะทำผิดกฏของหอพัก
แล้วฉันก็ควรเอามันไปทิ้ง ไว้ที่มูลนิธิ แต่ฉันทำไม่ได้
จะตั้งชื่อว่าอะไรดี
- เอาจริงเหรอ - เป็นความลับของเรานะ
ฉันจะตั้งชื่อว่า คัดเดิลส์
คัดเดิลส์
นั่นสร้อยของฉันรึเปล่า
โทษที
ฉันแค่ลองใส่ดูน่ะ
มันเป็นของพี่สาวฉันน่ะ
เธอจะยืมอะไรก็ได้ ยกเว้นอันนี้
มันเป็นสิ่งเดียวที่เขาทิ้งไว้ให้
ขอโทษนะ
ไม่เป็นไร เธอไม่รู้นี่นา
เธอสนิทกับเขาไหม
ใช่
เธอเป็นเพื่อนร่วมห้องคนแรก นับตั้งแต่ตอนที่พี่ฉันเสีย
มันก็เลยแปลกๆหน่อย
ทางที่ดีหรือว่าไม่ดีล่ะ
ทางที่ดีสิ
ได้แล้วค่ะ
เจค ช่วยทีสิ
- รับเป็น มอคค่า สมูธตี้ นะคะ - ครับ
ให้ตายสิ
ดูเหมือนจะได้ เสื้อลายใหม่แล้วนะ
แค่เพราะว่าฉันจูบเธอ ไม่ได้แปลว่าให้ลัดคิวได้นะ
แล้วแปลว่าอะไรล่ะ
โอเค คืนนี้หนุ่มๆจาก มหาลัย เทาว์ ซิกม่า..
จะทำการฟื้นฟู ประเพณีอันศักสิทธิ์น่ะ
ปาร์ตี้เหรอ ไม่รู้สิ
ดีเลย เธอจะได้เป็น ข้ออ้างให้ฉันไม่ต้องไป
- ผมขอมอคค่าได้ไหมครับ - ค่ะ
ช่วยเอามอคค่าให้เขาได้ไหม
- วันแรกน่ะ - เอาล่ะ
- ไว้เจอกันคืนนี้นะ - ได้เลย
- โอเค บาย - บาย
เฮ้
คืนนี้ไปปาร์ตี้กันไหม
- คิมกับฉันก็ไปนะ - ทำไม ไปให้เธอทิ้งอีกน่ะเหรอ
ซาร่าห์ หนุ่มพวกนั้น มีรถพอร์ชด้วยนะ
นั่นน่ะเหรอคำขอโทษ
ฟังนะ คือฉัน..
ที่ฉันจะพูดก็คือฉันขอโทษ ฉันเมามากไปหน่อยน่ะ
ยกโทษให้ฉันได้ไหม
ฉันยกโทษให้
ขอบใจนะ
- เธอดูดีนะ - ขอบคุณ
ริชาร์ด ปรินซ์ มีโชว์คืนนี้
ฉันซื้อตั๋วไว้สองใบ เพราะเขา เป็นศิลปินคนโปรดของเธอน่ะ
ฉัน..ฉันมีนัดน่ะ
โอเค
- ฉันเลื่อนนัดก็ได้นะ - ไม่ต้องหรอก
ฉันจะเลื่อนนัด แต่มีข้อแม้อย่างนึงนะ
ชุดน่ารักจัง ใครเป็นคนออกแบบนะ
สนใจไปทำไม ติดหรูรึไง
แค่สงสัยเฉยๆ
ฉันซื้อมาจากตลาดนัด ในราคายี่สิบเหรียญน่ะ
มีอีกอย่าง
เพอร์เฟ็ค
ฉันจะไปอาบน้ำก่อน แล้วเราค่อยไปกัน
เรเบ็คก้า
- ฉันต้องไปทางนั้นน่ะ - โอเค
- ไว้เจอกัน โชคดีนะ - บาย
เฮ้ ซาร่าห์
ฟังนะ มีบางอย่างเกิดขึ้น กับเพื่อนร่วมห้องของเธอ
หมายความว่าไง
เขายืนอยู่หน้าห้องฉันเมื่อเช้านี้
ทำอะไรเหรอ
ยืนรอฉันอยู่
ฉันเปิดประตูห้อง แล้วก็เห็น เขาจ้องฉันอย่างกับคนโรคจิต
ทำไมเขาต้องทำแบบนั้นด้วยล่ะ
ไปถามเองสิ ฉันจะอยู่ห่างๆเขาไว้
โอเค ฉันต้องไปแล้ว
เป็นการขัดแย้งกับ ความเห็นของคนส่วนใหญ่
ความงามไม่ได้ขึ้นอยู่ กับสายตาของผู้ชม
มันอยู่ในมือของ นักออกแบบต่างหาก
เอาล่ะ ไหนลองบอกหน่อยซิ สองอย่างนี้แบบไหนดีกว่ากัน
เป็นสิ่งที่ถูกหรือผิดในแฟชั่น
ใครสามารถบอกความแตกต่าง ระหว่างแฟชั่นและสไตล์ได้บ้าง
คุณ แมทธิว
แฟชั่นมีวันจางหาย แต่สไตล์จะคงอยู่ตลอดไป
อีฟ แซงต์ โลรองต์ ถูกต้อง
เงินทั้งหมดในโลกนี้ ไม่สามารถซื้อสไตล์ได้
แต่สามารถซื้อสไตล์ลิสได้
ไง
ไงจ๊ะ ขอบใจนะ
เธอรู้ได้ไงว่าฉันเลิกเรียนกี่โมง
ฉันเป็นเพื่อนร่วมห้องเธอนะ
เทรซี่เล่าว่าเธอไปทำ อะไรให้เขากลัวงั้นเหรอ
- ว่าไงนะ - ใช่
ไม่นะ มันดูเหมือน ฉันกลัวเขามากกว่า
เขารีบวิ่งไปเข้าห้องน้ำ แบบว่าแทบจะพุ่งเข้าไปเลยล่ะ
เกือบจะชนฉันล้มอยู่แล้ว
คงจะรีบไปปาร์ตี้ล่ะมั้ง
ยังไงก็เถอะ ฉันไม่ ติดใจเรื่องนั้นแล้วล่ะ
ฉันต้องไปหาไอรีนแล้ว ขอบใจอีกครั้งสำหรับกาแฟนะ
- ซาร่าห์ - เฮ้
- ไอรีน - ได้เจอกันแล้ว
- นั่งก่อนสิ - โอเค
โตขึ้นฉันอยากจะ เป็นเหมือนเธอบ้างจัง
- โตขึ้นฉันอยากเป็นตัวเองมากกว่า - ไอรีน พร้อมรึยัง
แปปนึง อาทิตย์นี้พ่อเธอส่ง ข้อความมาหาฉันสี่ครั้งแล้ว
หวังว่าเธอคงบอกเขาว่า ฉันอยู่ที่ห้องสมุดทั้งคืนนะ
ฉันบอกเขาว่าไม่ค่อยได้เจอเธอเลย เท่าที่รู้อาจจะติดเที่ยวอยู่ก็ได้
- เยี่ยมเลย - เอาล่ะ เสร็จแล้ว
- ขอบใจที่มานะ - แน่นอน ฉันไม่พลาดอยู่แล้ว
ไม่ค่อยได้เจอเธอเลยนะ
ตั้งแต่ที่เธอไม่ไป ดินเนอร์กับฉันคราวก่อน
- ขอโทษนะ - ได้
ที่จริงฉันว่าเราไป ดินเนอร์กันคืนนี้ดีไหม
ฉันอ่านหนังสืออยู่
ฉันเข้าใจ
- หน้าสามเอง - ยังเหลืออีกเพียบ
ใช่
เอาล่ะ ไปกันเถอะ
- โอเค - รีบไปซะ
ก่อนที่ฉันจะเปลี่ยนใจ
ให้ตายสิ
เฮ้ เปิดไฟให้หน่อยได้ไหม
รู้นะว่าเป็นเธอ
นังบ้า
โรคจิต
อยากรู้ไหมฉันคิดยังไงกับเธอ
เธอมันเป็นพวกเศษสวะ พวกอ่อยเหยื่อตามงานปาร์ตี้
แล้วเธอก็ชักจูงเขาไปทางที่ไม่ดี
ถ้าขืนไปบอกใครล่ะก็ ฉันฆ่าเธอแน่
จิวสวยดีนี่
นี่ซาร่าห์ กรุณาฝากข้อความไว้..
ขอบใจนะ ที่ทำให้ฉัน ไม่ต้องอ่านหนังสือเรียน
ได้เสมอ
เธอหายไปไหนมา
ไง
ฉันโทรหาเธอไม่รู้กี่รอบแล้ว
- เรเบ็คก้า นี่สตีเฟน - ฉันจะไปนอนแล้ว
ดีใจนะที่เธอไม่เป็นอะไร
- เลยเวลากลับแล้วเหรอ - เปล่า
ฉันว่าเขาพูดถูก ฉันน่าจะโทรบอกเขาก่อน
โอเค
ราตรีสวัสดิ์
- ไว้เจอกัน - ซาร่าห์
เมื่อคืนนี้ฉันเป็นห่วงเธอแทบแย่
เธอไม่ต้องคอยเป็นห่วงฉันหรอก ฉันดูแลตัวเองได้ โอเคไหม
- ไม่โกรธใช่ไหม - ใช่ ไม่โกรธ
- ฉันกลายเป็นเพื่อนคนโปรดแล้ว - น่าเศร้าจังเลยนะ
พอเลย
เขาอาจจะ..ชอบเธอจริงๆก็ได้นะ
- เข้าใจที่พูดไหม - ไม่เลย
- ไม่เหรอ - ไม่
- ฉันว่าเธอรู้นะ - เธอนี่ปัญญาอ่อนจริงๆ
ขอบคุณ
สตีเฟน
เทรซี่
เฮ้
- ไง - ได้ยินว่าเธอจะย้ายหอเหรอ
ใช่ คอนราด ฮอลล์ บรรยากาศดีกว่าน่ะ
- ไปด้วยกันนะ หาอะไรกินกัน - ซาร่าห์
เทรซี่
เป็นอะไรของเขานะ
ไม่รู้สิ อยู่ดีๆก็เดินไปเฉยเลย
เขาก็แปลกๆแบบนี้แหละ
- วิวไม่ค่อยสวยเลย - ไม่นะ ก็ดีออก
ก็ดีเหรอ ใช่ ให้สักหกเต็มสิบก็พอ
- ฉันให้สี่ - สี่เหรอ
นั่นถือว่าเป็นคำวิจารณ์เลยนะ
- แล้ว.. - แล้ว..
เราควรจะ..กลับบ้านได้หรือยัง
- กลับได้แล้ว - ใช่
แต่คำถามคือ..
บ้านฉันหรือว่าบ้านเธอล่ะ
- โอเค - ใช่ แต่ต้องมีเดิมพันกันหน่อย
- ได้เลย - โอเค
ก. เราจะไปที่บ้านเธอ
ข. เธอพาฉันกลับบ้าน
ไปนอนกับฉันและรูมเมท
เดิมพันยังไงล่ะ
เป็นการเดิมพันที่โง่จริงๆ
แล้วเธอตกลงทำไม
ก็เห็นๆอยู่ว่าฉันน่ะโง่
อย่าแตะพื้นสิ
อย่าเอาเท้าลง
เอาล่ะ เธอชนะ
- งั้นก็.. - ไปที่บ้านเธอกัน
- รอเดี๋ยวนะ - ว่าไงนะ
ขอเวลาสักสามสิบวิได้ไหม
- ล้อเล่นรึเปล่า - ไม่ จริงๆ
สามสิบวิ ขอบคุณ
ใกล้เสร็จแล้ว
ฉันจะเริ่มถอดเสื้อผ้า ออกทีละชิ้นแล้วนะ
เหรอ จริงด้วย
- อุ๊ย เสื้อฉันหลุดแล้ว - ฉันไม่เชื่อหรอก
- ต่อไปก็กางเกง - ให้ตายสิ พอได้แล้ว
ต่อไปชิ้นบน..หรือชิ้นล่างดี
รู้ไหม เดี๋ยวฉันก็ให้ เธอถอดอีกรอบอยู่ดี
ฉันรู้ว่าเธอไม่..
กล้าหรอก
ซาร่าห์ เธอรับสายแล้ว
ซาร่าห์
ซาร่าห์ นี่เจสันพูด
ขอคุยเรื่อง..
ของเราได้ไหม
ซาร่าห์
คิดถึงเธอจัง
งั้นเหรอ
คิดถึงตอนที่เธอสัมผัสฉัน
เธอรู้สึกเหมือนกันไหม
ใช่
พิสูจน์สิ
เจสัน
ฉันคิดถึงเธอเหลือเกิน
ไม่ต้องโทรมาอีกนะ
ว่าไงนะ
- ไม่ต้องโทรหาฉันอีก - เดี๋ยว ซาร่าห์ หมายความว่าไง
อรุณสวัสดิ์
ตื่นเช้าจังเลยนะ
ใช่
โทษทีไม่ได้โทรหา ฉันลืมโทรศัพท์ไว้น่ะ
ไม่มีปัญหา
ไงจ๊ะ คัดเดิ้ลส์ เจ้าแมวเหมียว
เธออยากทานอาหารเช้าไหม
- แมวคุณเหรอคะ - คงงั้นค่ะ
- น่ารักดีนะ - ขอบคุณค่ะ
แต่ถ้าคุณยังเลี้ยงไว้ ฉันคงต้องตกงานแน่
- หวังว่าคงเข้าใจนะคะ - ค่ะ
เฮ้ เข้ามาสิ ทำไมถึงมาช้านักล่ะ
ฉันเดินมา
- ไม่มั้ง - จริงๆ ค่าแท็กซี่มันแพงมากเลย
ซาร่าห์ เธอจะมาเดินตามลำพัง แถวดาวน์ทาวน์แบบนี้ไม่ได้นะ
- ที่นี่ไม่ใช่ ดิมอยน์ นะ - ฉันรู้
เมืองนี้คนโรคจิตเยอะจะตายไป
เดี๋ยวฉันหาอะไรมาให้ดื่ม จากนั้นเราค่อยไปกัน
ฮัลโหล
ได้ เป็นความคิดที่ดีเลย
- เฮ้ ไอรีน เธอชอบแมวไหม - ชอบสิ ทำไมเหรอ
- เรากำลังหาคนเลี้ยงอยู่น่ะ - ฉันไม่ค่อยอยู่บ้าน
- แมวคงจะหิวตายซะก่อน - ถูกของเธอ ไม่..ไม่ได้
เดี๋ยวกลับแล้วก็เห็นเองล่ะน่า
บาย
- ใครเหรอ - เพื่อนร่วมห้องน่ะ
- บางครั้งก็ห่วงจนเกินเหตุ - ตลกดีนะ
- แล้ว..ไหนล่ะ - อะไรเหรอ
เธอบอกว่ามีเซอร์ไพรส์ไง
อ๋อ ใช่
ฉันเพิ่งรื้อตู้เสื้อผ้าน่ะ แล้วก็..
ฉันไม่ได้ใส่ชุดพวกนี้เลย ในช่วงครึ่งปีที่ผ่านมา
- ล้อเล่นรึเปล่า หมดเนี่ยนะ - ยังมีอีก
- ไม่นะ - อะไรเหรอ
ตู้เสื้อผ้าเราแทบจะไม่มีที่ว่างแล้ว
แล้วเรเบ็คก้าก็ยังเอาพื้นที่ ฝั่งของฉันไปอีกตั้งครึ่้งนึง
ย้ายมาอยู่กับฉันสิ
- พูดจริงเหรอ - ใช่ ทำไมล่ะ
ที่นี่กว้างใหญ่จะตาย ฉันก็ไม่ค่อยอยู่บ้านด้วย
ทิ้งเพื่อนร่วมห้องเธอซะ แล้วก็ย้ายมาอยู่ที่นี่
อีกอย่าง เลี้ยงแมวก็ได้ด้วย
- ฉันจะลองคุยดูแล้วกัน - ดีเลย
ไอรีนชอบผู้หญิงน่ะ
แย่จังเลยที่เขารับคัดเดิ้ลส์ ไปเลี้ยงไว้ไม่ได้
นั่นไม่ใช่ปัญหาอีกแล้วล่ะ
จริงเหรอ
เขาชวนให้ฉันย้ายไปอยู่กับเขา
ว่าไงนะ
- เธออยากย้ายเหรอ - ไม่ ฉัน..
ฉันชอบที่อยู่กับเธอที่นี่นะ
ความจริงก็เหมือนฉันยังอยู่ที่นี่ เพราะงั้นไม่ต้องหารูมเมทคนใหม่หรอก
ห้องเขาใหญ่มาก
เธอจะได้มีพื้นที่ใน ตู้เสื้อผ้าเพิ่มขึ้นด้วย
ฉันไม่อยากได้ที่เพิ่ม ฉันอยาก..
ก็แค่ลองคิดดูเฉยๆ
ยังไม่แน่ว่าจะย้ายสักหน่อย
อีกอย่าง เราก็เลี้ยง คัดเดิ้ลส์ไว้ได้ด้วย
ค่ะ หนูว่าจะอยู่ที่นี่ จนถึงวันขอบคุณพระเจ้า
แล้วค่อยไปหาพ่อแม่ในวันคริสมาสต์
แม่รู้ไหมคะ ตอนนี้ หนูกำลังยุ่งอยู่เลย
เอาไว้เดี๋ยวหนู โทรกลับแล้วกันนะคะ
อยู่ในนั้นรู้สึกอบอุ่นดีไหมล่ะ
พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นเหรอ
- คัดเดิ้ลส์หนีไปแล้ว - ว่าไงนะ
ฉันพามันออกไปด้วยตอนที่ ฉันจะไปซักผ้า มันอยู่ในตะกร้า..
แล้วมันก็วิ่งหนีไป ฉันก็เลยวิ่งตาม แต่ว่า..
ฉันขอโทษ
เดี๋ยวฉันออกไปหาเอง
คงจะเป็นเวรกรรม แต่ยังไง เราก็เลี้ยงไว้ไม่ได้อยู่แล้ว
- มันเป็นความผิดฉัน - มันเป็นอุบัติเหตุต่างหาก
ฉันแค่เครียดเกินไปหน่อยน่ะ
ยังมีเรื่องอื่นให้เครียดอีกเหรอ
ที่บ้านฉันอยากให้ฉันกลับบ้าน ในวันขอบคุณพระเจ้า
แล้วเธอไม่อยากไปเหรอ
เอมิลี่ตายก่อนวัน ขอบคุณพระเจ้าสองวัน
ที่บ้านฉันไม่ค่อยจัดงาน ฉลองอะไรตามเทศกาลหรอก
ฉันรู้ว่าควรไปที่นั่น แต่..ไม่รู้สิ
มันเหมือนมีวิญญาณ มาร่วมโต๊ะอยู่ด้วยน่ะ
ก็เลย..
ไปกับฉันก็ได้นะ
ฉลองวันขอบคุณ พระเจ้าที่บ้านฉัน
- ที่บ้านเธอจะไม่ว่าเอาเหรอ - เถอะนะ
สตีเฟนชวนฉันไว้ก่อนแล้วน่ะ
แต่ก็ขอบใจนะ
งานออกแบบในกลางภาคนี้ จะครบกำหนดในวันศุกร์
อย่าลืมล่ะทุกคน เน้นความเรียบง่ายสามัญ
ใครเป็นคนก่อตั้งศาสตร์แขนงนี้ขึ้นมา
อีฟ ตอนที่เธอมอบใบไม้ให้อดัมส์ไง
ขอให้โชคดี
- ซาร่าห์ - คะ
- มาหาผมที่ห้องทำงานได้ไหม - ได้ค่ะ
ผมชอบความเสี่ยงในงาน ของคุณ มันดูแปลกตาดี
ผมชอบความเป็นจริง ที่รวมกันอยู่ในนี้ เช่นความมืด..
ความบริสุทธิ์ภายนอก การวางเทียบกันแบบนี้ล่ะเยี่ยมเลย
- ขอบคุณค่ะ - พูดถึงสไตล์ รู้ไหม
โลกแฟชั่นมีการ เปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว
เพราะงานคุณมีความเป็น ตัวของตัวเอง เทคนิคของคุณ..
หนูถึงได้ทำออกมาให้มี ความแปลกใหม่และน่าตื่นเต้น
ถูกต้อง นั่นคือเหตุผลที่ผมไป เทศกาลแฟชั่นทุกปีในปารีส
เพื่อค้นหาอะไรที่แปลกใหม่ แล้วก็..อะไรนะ
- น่าตื่นเต้น - น่าตื่นเต้น
- เสร็จแล้วก็ออกไปปาร์ตี้กัน - ค่ะ
งบประมาณอนุญาติให้ผมสามารถ พาเลขาส่วนตัวไปด้วยได้ทุกปี
ปกติแล้วจะเป็นระดับอาวุโส แต่ก็ไม่เสมอไปหรอก
มีคนที่มีความสามารถ มากมายในชั้นเรียน
แต่นักออกแบบที่ดี ก็ต้องมี ขอบเขตในสิ่งที่สามารถรับได้
พวกเขารู้จักใช้โอกาส
หนูไปก่อนดีกว่า
เอาล่ะ เป็นการสนทนาที่ดี
ข้อเสนอยังรออยู่นะ ซาร่าห์
โอกาสเดียวในชีวิตนะ
- เป็นอะไรเหรอ - ครูสอนวิชาออกแบบจูบฉันน่ะสิ
- เป็นอะไรรึเปล่า - แล้วฉันก็คิดว่าเขาแต่งงานแล้วด้วย
- แล้วเธอจะบอกสตีเฟนไหม - ไม่ล่ะ เดี๋ยวจะยิ่งไปกันใหญ่
ฉันมารอเธอนะ
- ฉันรู้ - ขอบใจนะที่เล่าให้ฟัง
- ฉันควรจะทำไงดี - ไม่ต้องหรอก
- อาจารย์โรเบิร์ต - ครับ
ดีจังที่อาจารย์ยังอยู่ที่นี่
ครับ กำลังจะกลับแล้ว
- เธอไม่ใช่นักเรียนของฉันนี่ - ยังไม่ใช่ค่ะ
หนูถึงได้มาที่นี่ไง
- หนูสอบจิตวิทยาตกค่ะ - เหรอ ทำไมเป็นงั้นล่ะ
หนูเบื่อ
เหรอ ยังไงก็เสียใจด้วยนะ ครูไม่รู้ว่าจะช่วยเธอยังไง
พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายที่หนู จะสามารถดรอปเรียนได้
ถ้าหนูไม่ลงทะเบียนสักวิชา หนูต้องเรียนช้ากว่าคนอื่นแน่เลย
พ่อหนูคงจะไม่ปลื้มแน่ๆ
อาจจะตัดขาดกับหนูได้เลย
หนูเลยมาขอความ เมตตาจากอาจารย์ค่ะ
ฟังนะ ผมไม่..
มันไม่ใช่นโยบายของผม ที่จะรับนักเรียนเพิ่มช่วงกลางเทอม
หนูดูเหมือนแค่นักเรียน ทั่วไปเหรอคะ
- แฟนอาจารย์สวยจังเลยค่ะ - อ๋อ แฟนเก่าน่ะ
ก่อนอื่นขอถามอะไรหน่อยนะ
- ถามได้ทุกเรื่องเลยค่ะ - เธอมีประสบการณ์ในการออกแบบหรือเปล่า
- ไม่ค่ะ - เธอรู้อะไรเกี่ยวกับเสื้อผ้าบ้าง
หนูรู้แค่อย่างเดียว
เหรอ อะไรล่ะ
รู้แค่ว่าตอนไม่ใส่ดูดีกว่าน่ะค่ะ
งั้นก็พอจะคุยกันได้หน่อย
- บอกมาสิคะแล้วหนูจะทำทุกอย่าง - จูบฉันสิ
- ว่าไงนะ - บอกว่าให้จูบฉัน
อาจารย์โรเบิร์ตคะ คุณทำหนูเจ็บนะ
ขี้เล่นนะเธอเนี่ย
ออกไปเดี๋ยวนี้ หยุดนะ
- เงียบสิ - อย่า
- เงียบก่อนได้ไหม - ออกไปนะ อย่ามายุ่งกับฉัน
- คุณทำร้ายฉัน - เงียบนะ จะหยุดไหม
- อย่า บอกว่าอย่า - เงียบไปเลย นังเด็กบ้านี่
ซิสเวสเตอร์ หยุดนะ ไม่
- เงียบสิ เงียบ - ออกไปให้พ้น บอกว่าอย่า
- บอกมาสิคะแล้วหนูจะทำทุกอย่าง - จูบฉันสิ
- ว่าไงนะ - บอกว่าให้จูบฉัน
เธอต้องการอะไร
- อาจารย์โรเบิร์ต คุณทำหนูเจ็บนะ - เอามานี่
เธอไม่จำเป็นต้องทำแบบนี้
เธอต้องการอะไร เอางี้นะ
- ฉันจะชดใช้ให้ โอเคไหม ฉันจะชดใช้ให้ - ใช่ คุณได้ทำแน่
เข้ามาสิ
เข้ามาเลย หวัดดีจ้ะ
กรุณานั่งประจำที่ ยินดีต้อนรับ..
ฉันอาจารย์ เจคอบ จะมาสอนวิชานี้แทน
สำหรับชั่วโมงที่เหลือ ของภาคการศึกษานี้
เกิดอะไรขึ้นเหรอ
เขาพูดกันว่าออกเพราะหยุดบ่อย แต่ฉันได้ยินมาว่า..
มีคนอัดเสียงตอนที่เขาทำร้าย นักเรียนไว้ได้แล้วส่งไปให้คณบดี
- พระเจ้า - ใช่ ฉันรู้
ฉันรู้
แบบนี้ล่ะ ที่เรียกว่ากรรมตามทัน
- บาย ซาร่าห์ - บาย เจค
เอาล่ะ ฉันตัดสินใจแล้ว
- พร้อมแล้วเหรอ - ใช่ ฟังให้ดีล่ะ
เอาล่ะ
- ฉันจะลาออกจากวง - อ้าว ทำไมล่ะ
อยู่ไปก็เสียเวลาเปล่า แล้วเราก็เล่นไม่ดีด้วย
ฉันไม่เห็นด้วยนะ ว่าแต่ ทำไมเธอถึงพูดแบบนั้นล่ะ
เอาล่ะ ขอฉันคิดก่อนนะ
ที่ๆเราถูกจ้างให้ไปเล่น..
ก็มีแต่ที่ชมรมของเรา แล้วก็ ร้านกาแฟที่แฟนฉันทำงานอยู่
ไม่ค่อยดีเท่าไร
- เธอพูดว่า "แฟนฉัน" เหรอ - ได้ยินด้วยเหรอ
แล้วเธอคิดว่าอยู่ที่นี่ในวัน ขอบคุณพระเจ้าจะสนุกเหรอ
ใช่ ก็แบบ..ดินเนอร์ ที่่่ชมรม เล่นฟุตบอล
แล้วก็..ต้องทนอึดอัดกับ มุขตลกของพวกเกย์น่ะ
- ฟังดูน่าสนุกดีออก - อ๋อเหรอ ดีจังเลยนะ
ก็น่าอึดอัดนะ แต่..
เรเบ็คก้า ให้ตายสิ เกิดอะไรขึ้น
- เกิดอะไรขึ้น - ฉันออกไปตามหาคัดเดิ้ลส์มา
มีผู้ชายคนนึงผลักฉัน เข้าไปในซอย แล้วก็..
- แต่ฉันหนีมาได้ - โอเค
โอเค
ดีนะที่ไม่ลึก
เธอควรจะไปหาหมอนะ
- ไม่ - เรเบ็คก้า เธอต้องไปนะ
- แล้วค่อยไปแจ้งตำรวจ - ไม่เอา
จะแจ้งเองหรือให้ฉันแจ้ง มันอาจจะยังอยู่แถวนี้ก็ได้
- ขอร้องล่ะ ฉันจำหน้ามันไม่ได้ - ไม่เห็นเป็นไรเลย
- ยังไงเธอก็น่าจะเล่าให้ตำรวจฟัง - ฉันแค่อยากให้เธอรู้เฉยๆ
- เรเบ็คก้า - อย่าบอกคนอื่นนะ ได้โปรด
โอเค ฉันจะไม่บอกคนอื่น
- ให้ฉันช่วยเธอก็แล้วกัน - เธอโกรธฉันเหรอ
ฉันจะโกรธเธอทำไมกัน
ขอโทษอีกทีนะ ที่อยู่ด้วยไม่ได้ แต่เรเบ็คก้า..
ไม่ ฉันเข้าใจ
ฉันจะแกล้งนอนกอดหมอน แล้วคิดว่าเป็นเธอก็แล้วกัน
บอกสิว่าเธอคงคิดถึงฉันแย่
ฉันคงคิดถึงเธอน่าดู
ฉันก็คงคิดถึงเธอเหมือนกัน
รู้ไหม เจสันไม่โทร มาหาฉันเป็นอาทิตย์แล้ว
แปลกนะที่จู่ๆเขาก็เลิกโทรมา
เธอต้องการแบบนั้นไม่ใช่เหรอ
ใช่
ใช่ ฉันว่างั้นแหละ
นี่บ้านเธอเหรอ
บ้านพ่อแม่ฉันน่ะ มันไม่เคย เป็นบ้านเลยตอนฉันอยู่ที่นี่
มีใครอยู่บ้านไหมคะ
หวัดดี เรเบ็คก้า
- หวัดดีค่ะ - หวัดดีจ้ะลูก
- พระเจ้า เกิดอะไรขึ้นน่ะลูก - แม่ค่ะ พอเถอะ ไม่มีอะไร
- ไม่มีอะไร หมายความว่าไง - ช่างหนูเถอะค่ะ
เราไม่ได้คิดว่าลูกทำนะ
ทำไมหนูต้องทำด้วย
แล้วเธอคือ..
ซาร่าห์ค่ะ
- ซาร่าห์ รูมเมทหนูค่ะ - หวัดดี ฉันเจฟ
- ยินดีที่ได้รู้จักค่ะ - ยินดีต้อนรับจ้ะ ฉัน เอลิสัน
ขอบคุณค่ะ
มาสิ ฉันจะพาไปที่ห้องฉัน
เธอไม่ได้บอก พ่อแม่เหรอว่าเราจะมา
พวกเขาคงไม่อยากรู้หรอก
- ห้องสวยนะ - ฉันก็ว่างั้น
- คนนี้ใครเหรอ - แค่งานที่โรงเรียนเก่าน่ะ
ฉันยังไม่มีเวลา ที่จะแกะออกสักที
ซาร่าห์ หวังว่าหนู คงไม่ใช่มังสวิรัตินะจ๊ะ
อ๋อ ไม่หรอกค่ะ
- เรเบ็คก้าเป็นรูมเมทที่ดีมากเลยค่ะ - ดีจังที่ได้ยินแบบนั้น
ฉันรู้ว่าเขาต้องชอบหนูมากแน่ๆ เพราะเขาไม่เคยมาใครมาที่บ้านเลย
- พ่อคะ - อะไร
ในฐานะผู้ปกครอง คุณเป็นห่วงลูก..
คุณคอยแต่ปกป้องเธอมาทั้งชีวิต จากนั้นเธอก็ออกไปเรียนที่วิทยาลัย
แล้วก็เป็นตัวของตัวเอง คุณไม่มี ทางรู้หรอก ว่าลูกจะเปิดใจให้ใครบ้าง
พ่อคะ
ซาร่าห์ เราจัดห้องที่น่าอยู่ ไว้ให้หนูเรียบร้อยแล้วจ้ะ
ไม่ เธอจะนอนกับหนู
- ใช่ไหม - โอเค
เยี่ยมไปเลย
พ่อคะ
เบ็ค ลูกทำพ่อตกใจนะ
ทำไมตื่นขึ้นมากลางดึกล่ะ
- ลูกเป็นยังไงบ้าง - ก็ดีค่ะ
เกรดน่าพอใจดี
พ่อไม่ได้ถามเรื่องนั้น
หนูคบเพื่อนอยู่
เรเบ็คก้า มองหน้าพ่อสักเดี๋ยวซิ
แม่กับพ่อรักลูกมากนะ
หนูรู้
เอาล่ะ พ่อไปนอนก่อนดีกว่า
ไงจ๊ะ
จะไปไหนกันเนี่ย
เรเบ็คก้าจะพาหนูไป แถวๆโรงเรียนเธอน่ะค่ะ
- เยี่ยมเลยจ้ะ - ค่ะ
- เรเบ็คก้าดีขึ้นมากเลยจ้ะ - เธอก็ดีค่ะ
เขาทานยาแล้วหรือยัง
ยาเหรอคะ
ยังไงก็เที่ยวให้สนุกนะจ๊ะ
ไปเถอะ
เป็นอะไรรึเปล่า
ก็แค่..
ดีใจที่ได้เห็น ที่ที่เธอเคยอยู่น่ะ
ไปเถอะ
- นี่แหละสุดยอด - กลิ่นหอมจังเลย
เมื่อก่อนฉันมาที่นี่ แทบทุกวันเลยล่ะ
เธอรู้จักพวกเขาเหรอ
นั่นคนที่อยู่ในรูป ที่เธอวาดนี่นา
เรเบ็คก้า
ไปกันเถอะ
หวัดดี มาเรีย
หวัดดี
ฉันอยากแนะนำเธอ ให้ซาร่าห์รู้จัก
เพื่อนร่วมห้องฉัน
ฉันว่าเราไปกันดีกว่า
เรเบ็คก้า
เราไม่เคยเป็นเพื่อนกัน
เร็วเข้า ไปกันเถอะ
ดีจัง ไอรีนกลับมาแล้ว
- วิ่งเป็นไงบ้าง - ก็ดี
ฉันจะไปที่สตูดิโอสักหน่อย
โอเค แล้วไว้เจอกัน
ไม่ต้องรอนะ ฉันเกิด แรงบันดาลใจขึ้นมาน่ะ
ฉันลืมสมุดน่ะ
บาย
- เธอไม่เป็นไรนะ - ใม่
- มันคืออะไรเหรอ - นั่นล่ะที่ฉันต้องรู้ให้ได้
เฮ้
ให้ช่วยอะไรไหม
ไม่เป็นไร
นี่มันหน้าที่ฉันนะ
- เสร็จแล้ว - เธอมีอะไรติดอยู่น่ะ
- อะไรเนี่ย - โทษที ริค
ไม่เป็นไรคนสวย มันไม่อันตราย ไม่..
ขอโทษอีกทีนะ ริค
นังบ้าเอ๊ย
ใจเย็น
ไม่เอาน่า
ใจเสาะ
ในนี้บอกว่า ไซเพรคซา ใช้เพื่อรักษา อาการของภาวะทางจิต
เช่นจิตเภท หรือโรคอารมณ์สองขั้ว
ฉันก็ว่าเขาดูแปลกๆนะ
บางทีนี่อาจจะเป็นชนิดเติม เขาอาจจะใช้ยานี้มานานแล้วก็ได้
ใช่ ฉันไม่คิดว่า เขาเพิ่งเริ่มใช้หรอกนะ
ฉันว่าถึงเวลาต้องย้าย ไปอยู่กับไอรีนแล้วล่ะ
ใช่
โทษทีนะที่่มอง
แต่เธอสวยมากจริงๆ
เธอก็เหมือนกัน
ลิปสติกเธอสวยดีนะ เป็นแบบชนิดไหนล่ะ
ซินาม่อนผสมคาเฟอีนน่ะ
ผู้หญิงไม่มีทางรู้หรอก ว่าจะอยู่ในปาร์ตี้นานแค่ไหน
ขอลองบ้างได้ไหม
เธอพูดถูก ซินาม่อนจริงด้วย
ฉันอยากจะชวนเธอไป ที่ห้องนะ แต่ฉันมีรูมเมทน่ะ
เหรอ สงสัยโชคจะเข้าข้าง บ้านฉันอยู่แถวนี้เอง
อยู่คนเดียวด้วย
จะมัวรออะไรอยู่ล่ะ
ไอรีนค่ะ กรุณาฝากข้อความไว้..
ไง
- เธอหายไปไหนมาทั้งคืน - ฉันอยู่ที่สตูดิโอน่ะ
พอดีมีแรงบันดาลใจ ก็เลย..
ลืมเรื่องเวลาไปเลยน่ะ
- เรเบ็คก้า - ฉันอยากจะไปสัก
- ว่าไงนะ - ฉันอยากสัก
เธอไปเป็นเพื่อนฉันหน่อยได้ไหม
เถอะนะ ถ้าเธอไม่ไปด้วย ฉันคงไม่กล้าแน่เลย
โอเค
รู้แล้วจะเอาแบบไหนดี
- ฉันรอตรงนี้นะ - โอเค
เรียบร้อย
ไหนดูหน่อยสิ
เธอจะคิดว่าฉัน เป็นพี่สาวเธอก็ได้นะ
อ้าว เป็นอะไรไปล่ะ
เธอเรียกฉันว่าเอมิลี่ก็ได้นะ
ซาร่าห์
- ได้มาแค่นี้เองเหรอ - ไว้ไอรีนกลับมาค่อยไปเอาที่เหลือ
- สร้อยเธอหายไปไหนล่ะ - หาไม่เจอ ช่างมันเถอะ
- ซาร่าห์ - สตีเฟน ฉันไม่อยากกลับไปที่นั่นอีกแล้ว
เดี๋ยวฉันไปเอง
เธอเห็นสร้อยของซาร่าห์ไหม
ฉันทำอะไรผิดเหรอ
เขาก็แค่อยากย้ายห้องน่ะ
ไปอยู่กับเธอเหรอ
ถ้าเธอเจอสร้อยแล้วล่ะก็ ช่วยบอกฉันหน่อยก็แล้วกัน
ก็เป็นซะอย่างนี้แหละ
ขอให้โชคดีนะ
เราควรจะบอกใครบ้างนะ
เช่นแจ้งที่วิทยาลัย หรืออย่างน้อยคนดูแลหอก็ได้
แล้วจะบอกว่าอะไร เขาไม่ได้ทำอะไรฉันสักหน่อย
ขนาดครอบครัวเขาเอง ยังกลัวเขาเลย
- ขนาดฉันเองยังกลัวเลย - พวกนี้ซักแล้วหรือยัง
คงจะยังไม่ได้ซักมั้ง
เธอเอาไอ้นี่มาเหรอ
ไม่นะ เปล่าสักหน่อย
ไม่ใช่ของเธอเหรอ
พอแล้ว เดี๋ยวฉันเอาไปคืนเอง เธอเองก็ต้องทำอะไรสักอย่างนะ
ไม่ ฉันไม่อยากให้เธอ กลับไปที่นั่นอีก
นี่ซาร่่าห์ กรุณาฝากข้อความไว้..
เฮ้ ซาร่าห์ นี่ เจสัน นะ
ฉันอยู่หน้าหอพักเธอน่ะ เพิ่งมาถึงเอง
ฉันจะรอที่โรงแรม โรสเวลล์ ห้อง 210
โทรมาแล้วกันนะ
ฉันจะไปห้องสมุดสักหน่อย
- เดี๋ยวฉันไปเป็นเพื่อน - ไม่เป็นไร
- แน่ใจนะ - ใช่
ปาร์ตี้เริ่มสี่ทุ่มนะ ได้ยินมาว่า มีวงเจ๋งๆมาเล่นด้วย
- ไหนเธอบอกว่าพวกเขาห่วยไง - พวกเขาพัฒนาขึ้นแล้วน่ะ
- ได้ข่าวว่ามือกลองหล่อด้วย - ใช่แล้ว
แต่ฉันนอนกับแฟนมือกลองด้วยล่ะ
- ไว้เจอกันนะ - โอเค
ซาร่าห์
อะไรเหรอ
ซาร่าห์
เธอได้รับข้อความฉัน
ดีใจจังที่เธอมา
แบบนั้นดีมากเลย
หันมานี่
หลับตาสิ
คิดถึงกลิ่นกายของเธอจัง
ฉันรักเธอมากนะ
เขาไม่รักเธอหรอก
เฮ้ ฉันเองนะ ไอรีนนัดฉันไว้ แต่ไม่ยอมรับโทรศัพท์เลย
ฉันเป็นห่วงเขามากเลย เธอช่วยไปเจอฉันที่นั่นได้ไหม
524 เซาธ์แกรนด์ โอเค บาย
ไอรีน
- ไอรีน - ซาร่าห์
- เธอทำอะไรน่ะ - นั่งลงแล้วเงียบซะ
ฟังฉันนะ
ที่ฉันต้องการ ก็คือ อยากเป็นเพื่อนกับเธอ
- เรเบ็คก้า ฉันก็เป็นเพื่อนเธอไง - ไม่ ไม่จริง
- จริงสิ - ไม่ ไม่ใช่
ที่เรามาอยู่ที่นี่ เพราะว่าเธอหักหลังฉัน
- เรเบ็คก้า ฉันเป็นเพื่อนเธอนะ - หยุด
เลิกพูดสิ่งที่เธอไม่ได้รู้สึกสักที
ฉันปกป้องเธอ
ฉันปกป้องเธอจากนังร่านเทรซี่
ปกป้องเธอจากไอ้แมวบ้านั่น
ปกป้องเธอจาก อาจารย์เฮงซวยนั่น
หรือแม้กระทั่งแฟนเก่า จอมตื๊อของเธอ
- เธอทำอะไรเขา - ฉันกำจัดพวกมันเพื่อเธอ
แล้วเธอมาตอบแทน ด้วยการทิ้งฉันเนี่ยนะ
เรเบ็คก้า ยกโทษให้ฉันเถอะ
โอเคไหม
ฉันขอโทษ ขอโทษด้วยจริงๆ จากเบื้องลึกในหัวใจฉันเลย
ยกโทษให้ฉันเถอะ
ฉันยกโทษให้
โอเค
ทีนี้เราก็กลับมาเป็น เหมือนเดิมได้แล้ว
โอเค
เหมือนอย่างวันแรกไง
- นั่นอะไรน่ะ - มีแค่เราสองคนเท่านั้น
เพราะฉันต้องการให้เธอ..
- มีเพื่อนสนิทแค่คนเดียว - ไม่ ไม่
- เรเบ็คก้า อย่า - อยู่เฉยๆ นังบ้า
ออกไป อย่าเข้ามาใกล้ฉันนะ
- หยุดนะ - ไอรีน
ฉันขอโทษ ขอโทษนะ
ซาร่าห์
- ไอรีน - ซาร่าห์ ไม่นะ
- ทางหนีไฟไง - ฉันแค่อยากเป็นเพื่อนกับเธอ
- ฉันทิ้งเธอไว้ไม่ได้ - ไปที่หน้าต่างสิ
ซาร่่าห์ เปิดเถอะ ขอร้อง
- ซาร่าห์ - ฉันเอื้อมไม่ถึง มันไกลเกินไป
ซาร่าห์ หนีไปเร็ว
- ซาร่าห์ - พระเจ้า ไกลชะมัดเลย
ทุกอย่างจะต้องเรียบร้อย
ซาร่าห์
ช่วยด่วย
ช่วยฉันด้วย
- เร็วเข้า - ดึงฉันขึ้นไปที
- ส่งมือมา - ดึงฉันที
ซาร่าห์ ระวัง
ขึ้นมาสิ
สตีเฟน
ฉันสาบานเลย
- ฉันยิงเธอแน่ เรเบ็คก้า - เธอไม่ยิงหรอก
เธอไม่เคยเป็นเพื่อนฉัน
- ยินดีต้อนรับกลับห้อง - ไง
รู้ไหม เธอย้ายมา อยู่กับฉันก็ได้นะ
ฉันคงไม่อยากมีรูมเมท ไปอีกนานเลยล่ะ
ใช่
- คืนนี้ดินเนอร์กันไหม - แน่นอนที่สุด
โอเค
แต่ก่อนที่เธอจะไป ช่วยอะไรฉันสักนิดได้ไหม
ไปได้แล้วล่ะ
แล้วไว้เจอกัน